Hallo allemaal. Daar zij we weer. Ja, het is weer een hele poos geleden. Reden hiervoor......? Even denken.....? Kan geen goede reden bedenken. Noem het maar winterluiheid. Zoals jullie hebben gezien hebben we een vraag op onze site gezet. Hebben jullie die al beantwoord?

De winter heeft hier geen idee wanneer hij het stokje moet overdragen aan de lente.  Zo kon het gebeuren dat we 'n hele korte periode gehadhebben met Caribische tempraturen van wel 15 graden (2 dagen). WOW!! Door al dat mooie weer is alle sneeuw gaan smelten en heeft ons moeras/vijver aardig doen vol lopen. In de wei staan alle dalen vol met smeltwater. Vorig jaar stonden Erwin en de pony's 2 maanden op een heuveltje, ze konden door al dat smeltwater de stal niet meer binnen. Nu heb ik ze al 'n maand opgesloten in de stal. Maar goed ook.

Deze week moest ik 'n paar keer heel vroeg beginnen. Odie en ik naar buiten en wat zagen we? Yepper, 'n nieuw vers pak sneeuw. Wel raar want de toplaag is niet of amper ontdooit. De sneeuw viel dit jaar wel laat maar blijft ook weer wat langer. Misschien dat we volgend jaar Koning Winter een Zwitsers uurwerkje meegeven. Karin was maar wat blij dat ze van de week in een dikke trui met Anna buiten kon gaan wandelen en foto's maken: ''In Beek en Donk zit ons mam al buiten aan de koffie. Sterker nog, ons mam is al een dagje in Amsterdam geweest. En wij hebben nog niets van de lente gezien. Bah!!''  Ook al is het buiten wit, Karin heeft de Blues.

Voor mij persoonlijk kan het niet gek genoeg, maar ja, ik ben er eentje van uitersten. Ik kan genieten van al dat witte goeds. Dat ik niet meer zoveel op de weg zit heeft er alles mee te maken.

Drie weken geleden is onze kleine meid 2 jaar geworden! Wat een mijlpaal alweer. Wel fijn dat Didi, de oudste van onze Marjolein en Frits er bij was. Didi was voor 10 dagen op vakantie. Ons Anna vond het he-le-maal te gek. 5 Maart was een hele leuke dag. Ondanks dat we hier maar 'n jaar wonen was er toch veel bezoek. En ja, de voertaal was Engels. Gaaf hè? Onze Vinckx vrienden waren er (ondanks 1,5 uur rijden!) buuv Brenda. Vander met papa en mama en de ouders van Bill waren er. De opa's en oma's hadden gezongen voor Anna op skype. Echt een hele leuke dag. Natuurlijk keiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii veel kadootjes voor onze jarige job. Leuke kaarten gehad.Vooral kaarten met geluid is toch wel iets geweldigs voor ons Anna. Kijk maar eens op de foto pagina. Ook heeft ze VEEL leuke uit NL gekregen!!

De dag erna zijn we met z'n allen naar de vlindertuin geweest in Cambridge. Anna is er al eens vaker geweest maar zeg nou zelf, vlinders zijn en blijven leuk. Doordat Didi er bij was hadden Karin en ikke het ook wat gemakkelijker. Er vliegen diverse soorten vlinders rond. Grote en kleine. Diverse kleuren. Daar tussendoor vliegen ook nog wat kanariepietjes rond. Genoeg te zien dus. In het begin was Anna wat afwachtend maar dat veranderde rap. Je kunt dan goed zien dat ze al dingen wil gaan onderzoeken. Echter wanneer er een vlinder op 'haar' papa gaat zitten klopt er iets niet en een papagaai op Didi's arm...?? Daags erna op naar Canada's nr.1  attractie, we hadden immers een vakantieganger! Natuurlijk naar de Niagara watervallen. Eerlijk is eerlijk, een tripje naar het zuidelijke puntje van Ontario is nooit saai. Vandaag is geen uitzondering. We konden onderweg naar het zevende wereldwonder, Toronto met z'n CN toren goed zien liggen. Voor diegenen die ooit in Ontario zijn geweest weten dat het dan super mooi en onbewolkt moet zijn geweest. Nou dat was het ook, maar KOUD! Zo koud dat het totaal niet druk was en je dus goed zicht had op het natuurschoon.

Iedereen gaat dus naar de Niagara watervallen voor schoonheid èn maakt foto's. Niet iedereen!!! " Joe teek piktjer?" Een vaak gestelde vraag door Aziaten aan passanten. Er waren drie Koriaanse (denk ik) meiden die met Anna op de foto wilden gaan. Ja echt!! Met onze kleine meid!!! Ik dacht, ja dat kan maar IK hou ze vast. Dus ik er ook op. Wel was ik zo aardig om Anna voor mijn gezicht houden. In totaal hadden ze drie fotos gemaakt van ons Anna. Wat waren papa, mama en Didi trots.

Anna heeft niet veel gezien al dat natuurgeweld. De putdeksels waren vele malen interessanter. Even later toen we weer naar binnen gingen om 'n bakkie te doen bij Timmie, nam ik haar mee op de roltrap. Dat was DE attractie van de dag. 'Nog 'n papa' vroeg Anna. Wie ben ik dan om nee te zeggen? Kijk maar op de videopagina.

Op de weg  terug even door Niagara Falls gereden, maar veel attracties waren nog gesloten voor het seizoen. Wanneer de koperen ploert gaat branden zal het stervens druk zijn.

De vrijdag daarna ben ik met m'n nichtje naar een thuiswedstrijd van de Kitchener Rangers geweest. OHL-Hockey. Een hele leuke avond gehad met Didi. Ze was nog nooit naar 'n hockey wedstrijd geweest. Zonde!! Aanrader zei Didi na afloop. Ook weet Didi nou, dat je altijd voorzichtig moet zijn met je commentaren over anderen, ook al denk je denk je dat je de enige Nederlandse bent. Er is altijd wel ergens een Medelander. Didi weet dat nou ook. Hahahahahaha!!

Zoals men zegt, aan alle goeds komt een eind. Zo moest Didi na 10 dagen weer terug naar NL. Het was echt gezellig.

Begin van deze week voor een algemene controle met Anna naar consultatieburo geweest. Ja, het mag misschien al cliché klinken maar overal waar die dapperde dodo komt, steelt ze de show. Zo dus ook hier. Ons Anna heeft inmiddels al aardig lang haar. Karin maakt vaakt twee straartjes (met dank aan Didi) en dat ziet er geweldig uit. Ze weegt nou 14,3 kg. en is 92,5 cm lang. Volgens de zuster zit Anna kei goed op schema. Kan niet beter aldus deze vrolijke verpleegster. Anna wordt wel een lange meid later. Ze is groot voor haar leeftijd. Volgens deze 'tata' kunnen Karin en ik mooie kindje maken en moet er maar weer eentje bij komen. Yeah right!!!!

Wel leuk als iedereen vrolijk wordt van Anna. Maar van de andere kant, wie wordt er nou niet vrolijk van lachende kleine kinderen? Ook is de kennis van Engels bij Anna goed. Ik zeg altijd houdoe wanneer is ga, zegt troela 'bye'. Tellen gaat ook al in twee talen. Zingen is al tweetallig. Maar haar eerste woordje van de dag is al héél lang steevast Odie.

Vers van de pers; het zal warmer gaan worden. Volgende week wordt het maar liefs maximaal 4 graden met een stralende zon aan een strak blauwe hemel. Weer geen buiten zitten voor Karin. (Of in elk geval dan wel met snowboots en skipak)

Ik zou zeggen tot de volgende keer.

Stem maar eens op ons polleke, er zijn nieuwe foto's en video's. Hebben jullie nog andere suggesties,laat je hoooooooren!!

HOUDOE & BEDANKT

KOKA